نامه ای به کورش کبیر به مناسبت ۷ آبان روز بزرگداشت آن گوهر تكرار ناشدني.

 

 

امروز روز بزرگداشت بزرگترین مرد تاریخ جهان و تمدن بشریت است،
روزی که تمام انسان هايی که کورش را میشناسند میدانند که امروز باشکوهترین روز بزرگداشت یک انسان است  ، بدون اغراق کورش بزرگترین و با ادبترین رهبر جهان بوده که حتا در نزد انسانهايی از اقوام و ملت های دیگر هم بسیار ارجمند شناخته میشود .
در اروپا اسکندر را اسکندر کبیر مینامند اما بنظرم اسکندر جز جنگ و خونریزی و کشور گشايی کار دیگری نکرد که اورا بتوان کبیر نامید  ، کاری که در ایران هم امثال نادر شاه انجام دادند اما کبیر خوانده نمیشوند ، چون مطمئنان صفت کبیر تنها برازندهٔ انسانی‌ با خصوصیات کورش کبیر است .
به مناسبات این روزهای با شکوه که معمولا از ۷ آبان شروع شده و تا ۱۵ آبان ادامه دارد اما متأسفانه سالهاست که در ایران فراموش شده ، نامه ای به کوروش كبير مینویسم .
    ((درود بر کورش کبیر فرمانروای عادل ایرانیان در زمانی‌ که تمدن به معنای تمدن آدمیت و عطوفت در نزد سیاست و قدرت تحقق یافت ،
کورش تو آسوده نخواب ، بیدار شو که ما همه خوابیم ، کورش تو را به آن یزدان پاکی‌ که به فرمانش ظلم را ریشه کن کردی نخواب ، بیدار شو یک بار دگر ملت خسته و گرسنهٔ خویش را آبادی ببخش .
ملتت زیر سلطهٔ تازیان به  راه جهل و نادانی رفتند ، کورش عصبانی‌ نشو ، میدانم كه عرب را چه به این کارها اما کورش از وقتی‌ که رفتی‌ همهٔ شاهان بعد از تو به مانند تو آزادی دينی را نهاد ادارهٔ جامعه ی‌ بزرگ قرار ندادند و ملت از سختگیریهای والیان دین زرتشت تن به خفت و تن فروشی بر اجنبیان تازی بخشیدند و حق را در درگاه تو پایمال کردند،
کورش ما همه پشیمانیم اما متعصبیم به آنچه که خود  به آن تعصب پشيمانيم ، کورش کبیر بیدار شو وآيين سکولاریسمی خود را دوباره به جهان امروز هدیه ده ، کورش تو که از آزادی دینی دم زدی و محبوب شدی امروز آزادی دینی گناه است. تورا به آن یگانه یزدان مقدست بیدار شو و ننگ خوارج بودن از انسانهای روشن فکر و دوستدارت را پاک کن ، کورش آسوده نباش که ما آسوده نیستیم ، میدانم که از دست همهٔ ملتی که حتا روز تولد و مرگ توراهم نمیدانند ناراحتي ، میدانم ناراحتي از اینکه ملتت حتا در تمام طول عمر خویش سنگهای مقبرهٔ تورا حس نکردند و در عوض سالی‌ ده بار پنجره های فولادی دیگران را طواف میکنند ، اما تو بیدار شو ؛
میدانم که ملتت امروز سخنان من نوعی را که به تو نامه نوشتم کفر میخوانند و در بالاترین به آن منفی‌ میدهند اما تو بیدار شو چون ما آسوده نیستیم ،
کورش ، دیگر ما خواب خوابیم ؛ گرسنهٔ گرسنه ایم ؛ فقیر فقیریم ، مظلوم مظلومیم ، اما باز هم تمنای اعادهٔ کورش دیگری را نداریم .

 کورش پشيمان شدم ، تو اسوده بخواب ، بیدار نشو و به این دنیا پا نگذار چون اگر بیايي و حرفهای آزادی منش خویش را به زبان بیاوری مردم برای دیدن مراسم اعدامت هجوم می آورند و کسب و کار خویش را رها کرده تا دو سر ثوابی بیشتر ببرند .

 کورش بخواب که اگر بخوابی‌ محبوب تر میمانی.

بخواب که این ایرانت دیگر ایران نمی‌شود . بخواب که امپراتوری نیست ،  جمهوری اسلامیست  .

 مرز پر گهری نیست … خاکی نیست… وطنی نیست … آبی نیست…
دریای کاسپین نیست دیگر…
دریای پارس کجا بود …
طاق بستان کجا ؟ هرات کجا ؟ نخجوان و ایروان کجا ؟  آنوقت تو حرف از کانال سوئز میزنی‌ ؟ تو معبد در اورشلیم می سازی ؟

کورش تمام شد آن همهٔ رویاهای شیرین تاریخی ما که تو آنرا به وجود آوردی تمام شد . مردم ملت نیستند ، مردم آحاد ملت است .
کشورت را از دروغ و خشکسالی در امان میخواستی ؟
امروز هم خشکسلی داریم هم دروغ.

پس کورش بخواب اما راحت نخواب چرا که در نزدیکی‌ مقبرهٔ بزرگت سدی ساختند که به زودی مقبره ات را خراب کرده تا سالیان آینده کودکان فردا حتا کورشی نشناسند.
کورش مرا ببخش كه در روز بزرگداشتت تورا آزرده کردم و هشدار دادم که مراقب جای خوابت باش اما اینها همه واقعیتی بود که پس از ۲۵ قرن از حکومت تو گریبان مردم همان کشور را گرفته .
من میروم  و پنهانی به سلامتی روز بزرگداشتت  شرابی‌ بنوشم .
کجا میروم ؟ چرا همینجا نه ؟

 کورش انگار از آن موقع تا به حال روضه میخواندم ؛ شراب حرام است مگر نمیدانی ؟ آزادی کیلويی چند ؟
روضه چیست ؟
کورش بی‌خیال شو چون توان بازگو کردن فرهنگ امروز برايم زجر و درد آور است فقط این را بدان که شاید بعد از این نامه به همت برادران بسیجی‌ به جرم نوشیدن مخمرات و صحبت و ارتباط با طاغوت زندانی شوم .
ببخش که جسارت کردم و بزرگي همچون شما را طاغوت خطاب کردم  اما … ))